Zo, het is alweer een paar dagen geleden dat we een update hebben geplaatst, dus het is de hoogste tijd om de nieuwste ontwikkelingen met jullie te delen. 

Allereerst wat over de gezondheid van deze drie amigos. Timo had een dag voor vertrek al last van zijn maag, niet echt pijnlijk, maar vooral een irritant gevoel. Gister was het zeurderig gevoel eindelijk even weg, maar helaas pindakaas, dit was voor korte duur…  Paco heeft twee dagen flinke koppijn gehad. Gelukkig heeft hij er sinds een dag geen last meer van. Laten we ervan uit gaan dat dit allemaal door de hoogte komt (Quito ligt op een hoogte van 2850 meter). Normaal gesproken moet dit binnen een paar dagen afgelopen zijn. Ik ben niet zo´n jankerd en heb uiteraard nergens last van. De afgelopen dagen heb ik meer geslapen dan de afgelopen maanden bij elkaar en de flink gematigde alcohol consumptie voelt ook niet verkeerd! 

Het is vrijdag, er moet veel geregeld worden. We hebben vandaag twee targets, ten eerste het vinden van een Spaanse school, ten tweede het vinden van een nieuw slaapadres aangezien ons mooie hotel in de oude stad een killer is voor ons lage budget. In de nieuwe stad gaan we als eerst op zoek naar een Spaanse school die Mirjam (vriendin van studievriend Don Marnix) ons adviseerde. Winkeliers kunnen ons de juiste weg niet wijzen, maar na een tijdje spreek ik wat blanke meisjes in het Engels aan met resultaat, ze weten de weg en zijn er toevallig net naar op weg. Na een paar zinnen blijken ze uit NL te komen. Ze zijn positief over de school en vertellen dat ze in een studentenhuis een paar straten verderop wonen waar plaats vrij komt en we welkom zijn. Nou, dat klinkt leuk, nu nog even kijken wat ze bij de Spaanse school te melden hebben. We krijgen Annet te spreken, een aardige NLse vrouw die een mooi verhaal vertelt over de Spaanse school. Als rasechte Hollanders proberen we met behulp van verschillende argumenten af te dingen op de cursusprijs. Allereerst willen we met z´n 3en tegelijk les krijgen zonder een aantal uren priveles. Dit levert ons een aanzienlijke korting op van 5 dollar per persoon per week, mmmm dat schiet niet op! Dit teleurstellende afdingresultaat sterkt onze drang naar een bodemprijs. Omdat we niet alleen Spaanse les willen krijgen, maar ook misschien in het studentenhuis willen verblijven leek ons een flinke combikorting ook wel op z´n plaats. Helaas denkt Annet hier anders over…. Na deze afdingpogingen delen we Annet mee dat we nog wat andere scholen gaan bezoeken en verlaten we toch enigzins trots het pand. 

Om de hoek bevindt zich een andere school. Eenmaal binnen krijgen we uiteindelijk een charmante Deense chick te spreken. Om een lang verhaal kort te maken, de wekelijkse cursuskosten bedragen hier 50 dollar minder per week. Beide scholen werken met Ecuadoriaanse docenten die gecertificeerd zijn, in principe zou dit dus vergelijkbaar moeten zijn. Toch oogde de eerste school wat professioneler en gezelliger… Uiteindelijk besluiten we met de goedkopere school in zee te gaan voor een week. Wanneer dit niet bevalt switchen we… De Spaanse school werkt samen met een hostel om de hoek waar we met korting een kamer met eigen badkamer en toilet kunnen krijgen. Prima dus! Lekker snel geregeld. Na wat eten, drinken en het bezoeken van een outdoor zaak gaan we weer naar de oude stad. ´s Avonds gaan we nog op pad om wat te eten te scoren. Bij het Plaza Grande vinden we een tent waar we pizza kunnen eten. Paco en ik hebben besloten dat we de komende maanden onze principes wat laten verslappen en wel kaas met normaal stremsel gaan eten. Goede voeding is belangrijk, vegetarische burgers en tofu zijn niet te verkrijgen in dit vleescontinent, dus het binnen krijgen van kaas vormt geen overbodige luxe. Hierna gaan we nog een rondje lopen. Paco kan de mooie donkere straatjes met de ontelbare lichtjes niet weerstaan en pakt al snel zijn camera om wat mooie platen te schieten. Al gauw komt een Ecuadoriaans stelletje langslopen die Paco waarschuwt dat het gevaarlijk is om met zo´n dure unit s´avonds foto´s te maken. Paco ruimt zijn camera snel op en haalt hem pas in het hotel weer uit zijn tas. De volgende dag pakken we onze backpack in en gaan we op weg naar ons nieuwe hostel.  

 

 

Read the rest of this entry »

Wakker worden na een goede nachtrust, naar buiten kijken en allemaal Ecuadoriaantjes zien rondstruinen op een zonovergoten koloniaal plein, een rommelende buik… het plan is snel gemaakt. Zo snel mogelijk eten en zorgen dat we met onze gringodonders naar buiten kunnen.

Op de bovenste verdieping van ons hotel bevindt zich het restaurant. Een keurige heer wijst ons een tafel en vraagt of we koffie willen. Natuurlijk niet, want we vinden koffie alledrie niet weg te rammen. Wel mooi, voor de rest ken ik niemand die geen koffie lust, behalve mijn reishermanos dus. Vervolgens krijgen we heerlijke verse grapefruit sap, toast met jam en scrumbled eggs, een beter ontbijt kan je niet wensen!

Na het ontbijt snel de zooi die we in een paar uur hebben weten te creeren opgeruimd zodat de schoonmaaksters goed hun werk kunnen doen en naar buiten gegaan. Vandaag hebben we een paar doelen, ten eerste heeft Timo schoenen nodig. Het lopen op Scapino slippers begint na een tijdje namelijk behoorlijk irritant te worden, vooral met de oneffe straatjes en gaten in de weg. Timo is ook van plan zijn lange blonde lokken weg te halen, misschien wel zonde aangezien de vrouwen hier daar gek op zijn….maar ja, die hitte onder die marmot op zijn hoofd is natuurlijk ook niet alles.  Daarnaast willen we de oude stad wat verkennen waar ons hotel in ligt en New Town bekijken waar veel Spaanse scholen zitten en backpackers hostels.

Na een tijdje struinen horen we harde ´fanfare´ muziek wat van het Plaza Grande af blijkt te komen. Er is daar een soort van ceremonie bezig met allerlei mannen in uniform en de fanfare muziek blijkt bij nader inzien het Ecuadoriaanse volkslied te zijn wat Paco en ik herkennen van thuis.

Na een beetje rondlopen op het plein Read the rest of this entry »

Hierbij een kort bericht. We zijn in goede staat van ontbinding gearriveerd in Ecuador. Behoorlijk gaar van de lange vlucht maar gelukkig had Don Weekenstroo (gracias) alles goed geregeld voor ons.  Na een nachtje heerlijk slapen en een lekker ontbijt met scrumbled eggs voelen we ons weer op en top. We gaan snel de stad in. To be continued….

xxx

We zijn nog druk bezig met alle voorbereidingen maar de daadwerkelijke vertrekdatum komt al stiekem erg dichtbij. Nog maar dik een maand en we zitten in het vliegtuig. Op deze weblog gaan we proberen om op zijn tijd wat te schrijven over de dagen in Zuid-Amerika. Maar eerst nog de laatste voorbereidingen treffen. To be continued…