De laatste week Guayaquil is aangebroken. Ondanks alle liefde en mogelijkheden die we hier van de familie krijgen is het echt tijd om verder te gaan, want de tijd tikt door en er is nog genoeg te zien in Zuid-Amerika. De meest bijzondere gebeurtenis van deze week is het bezoek aan Isla de la Plata. Dit eiland is het makkelijkst met boot te bereiken vanuit het kleine vissersdorpje Puerto Lopez. Na een busrit van 4 uur komen we aan in een nogal armoedig dorpje. De laatste paar honderd meter van de reis zie ik wat hostels, waarvan er geeneen een raam heeft en het er net zo armoedig uitziet als de rest van de huizen in het dorp. Nu wil ik niet verwaand overkomen en bovendien wel integreren met de locals, maar we vinden het toch wel prettig om onze spullen achter te laten in een ruimte die je kan afsluiten…. We besluiten eerst wat te eten. Timo en Paco bestellen vol goede moed een gerecht die er uit blijkt te zien als een dikke matser met een hoopje koeienstront erop. Meestal zijn gerechten die vies ogen achteraf vaak super lekker, maar helaas, dit Mexicaanse culinaire hoogstandje is voor de heren erg moeilijk weg te werken. Zelf heb ik een pannekoek met broccoli en een soort van kaassaus besteld die heerlijk te vermalen is. Onderweg zoekend naar een hostel spreken we wat Belgen die ons een leuk hostel wijzen. We krijgen met z´n 3en de sleutel van een klein paalhuisje. In eerste instantie lijkt het geweldig, voor Paco valt het echter enorm tegen wanneer hij ziet dat een familie luizen zijn matras heeft geconfisceerd. Gelukkig heeft Timo een wat groter bed en vindt hij het geen probleem die te delen met Paco, waardoor iedereen toch nog wat nachtrust krijgt de komende dagen.

´s Avonds doen we een poging om een Italiaans restaurantje te vinden die volgens de plaatselijke informant ergens tussen de krotten en onwijs bevuilde onverharde wegen zou moeten liggen. Na wat zoekwerk vinden we een door kaarsen verlicht restaurant waar we in de zachte buitenlucht mogen genieten van een heerlijke maaltijd. Wanneer we weggaan komen we een Nederlands meisje tegen die we eerder in Quito hadden ontmoet. Ze is nu vergezeld door twee vriendinnen die haar voor een paar weekjes komen opzoeken. Na een extra drankje zoeken we een dranktentje vlak bij het strand waar we de avond verder besteden onder genot van wat cocktails en heerlijk lauw bier. De volgende dag worden we enigzins gebroken door een slechte nachtrust wakker en begeven we ons naar de agency waar we een excursie hebben geboekt. Samen met drie Duitsers en twee Denen betreden we onder begeleiding van een schipper, gids en assistent een boot en maken we vaart richting open zee. Na een half uur varen stopt de boot en begint het eerste hoogtepunt van de dag; walvis spotten! Woooooooooooow wat onwijs gaaf, helaas springen ze vandaag niet ver op uit het water zoals ze bij Seabert in de tekenfilms altijd deden, maar het zien van de spuitende walvissen, hun onwijs grote lichamen en de vinnen is adembenemend. Na een half uur varen we verder richting Isla de la Plata. Onderweg entertainen een Duitser en een Deen ons met een prachtige kotsdemonstratie…..fijn, want het turen naar de open zee gaat op een gegeven moment ook vervelen. Als rasechte Hollanders zijn we wel wat gewend met onze zeebenen en hebben we natuurlijk nergens last van! (lees: we hebben wat preventieve pilletjes ingenomen…alleen om er zeker van te zijn dat we ons ontbijt van die ochtend niet in zure vorm aan de zee zouden schenken)

Isla de la Plata wordt ook wel eens het Galápagos voor de armen genoemd, reden hiervoor is de prijs van 50 dollar die te verwaarlozen is met de snel al 1000 dollar die je voor de Galapagos kwijt bent. De letterlijke vertaling van Isla de la Plata is Zilvereiland. Het eiland draagt deze naam vanwege een legende die vertelt dat piraat Sir Francis Drake op dit eiland een schat heeft begraven….spannend! Op het eiland treffen we geen schat aan, maar zien we wel veel prachtige vogels zoals de karakteristieke blauwvoet Jan van Gent, de gemaskerde Jan van Gent, albatrossen, fregatvogels (herkenbaar aan de fel rood gekleurde zak onder de kin) en nog wat andere exotische variaties. Wat betreft vegetatie valt het tegen, eigenlijk is het simpelweg een dorre bedoeling. Wanneer we terugkomen bij de boot eten we wat en varen we al snel een stuk verder op langs het eiland waar we ten anker gaan. Uitgerust met snorkeluitrusting duiken we het water in. Ik had de verwachting dat snorkelen best mooi zou zijn, maar zóóóó mooi, dat had ik niet verwacht! De gekleurde vissen met rare vormen, het koraal, het lijkt alsof ik zwem door een vloeibare vorm van de National Geographic. Slechte snorkeluitrusting of waarschijnlijk mijn gebrek aan techniek zorgt ervoor dat ik tijdens het snorkelen een half zoutmeer in mijn maag krijg gepompt waardoor ik af en toe bijna over mijn nek ga….maar het maakt niet uit, snorkelen is tof!!! ´s Avonds gebeurt het zelfde als de vorige avond, we lopen weer een stuk van de ´boulevard´ van het dorpje af waar we wederom tussen de meest krakkemikkige huisjes een prachtig restaurant aantreffen. Voor het restaurant staat een grote wegwijzer met daarop de afstanden naar grote steden in de wereld. Amsterdam, bijna 10000 km, zozo, it´s a long way back to home…. In het restaurant hebben we een heerlijke maaltijd, een mooie afsluiting van een geweldige trip!

(more…)