Allereerst; wat leuk dat jullie zoveel comments plaatsen! Voor ons is het erg leuk om te zien dat jullie de verhaaltjes lezen en af en toe aan ons denken…….getting a little bit emotional here…… Voor de rest hebben jullie gelijk; verhalen over vrouwen (volgens mij schrijf ik vrijwel niets over vrouwen….) komen rechtstreeks uit mijn grote duim, dus verwacht vooral geen foto´s. De dagen maandag tot en met donderdag worden voor een groot deel in beslag genomen door de Spaanse lessen. ´s Ochtends hebben we les en daarnaast hebben we dagelijks ook aardig wat huiswerk. Net zoals vroeger doe ik dat pas snachts, want overdag zijn er natuurlijk genoeg andere dingen te doen!

Maandagavond hebben we geen zin om te koken en gaan we op zoek naar een restaurantje. Omdat het onwijs hard regent zijn we genoodzaakt om iets in de buurt te vinden… de keuze valt op een Italiaans restaurant die eigenlijk iets te duur voor ons is…maar ja, beter wat dollars te veel betalen dan in een nat pak ergens goedkoop eten. Paco en Timo bestellen een pasta die niet weg te rammen is en ik besluit voor de afwisseling een pizza te bestellen die overigens prima smaakt. Tijdens het eten zet de ober ineens een glas rode wijn voor Paco neer, we willen zeggen dat we dat niet hebben besteld maar wat blijkt….Paco krijgt het glas van twee Ecuadoriaanse vrouwen (30 en dik 40 plus) kado die aan de tafel tegenover hem zitten. Wat nu!? Ten eerste heeft Paco zoals jullie weten een relatie met Linda, dus kunnen hier geen sterke verhalen (zonder foto´s ;)) geplaatst worden, ten tweede heeft Paco al in geen 10 jaar alhocol gedronken!!! De laatste keer was op een kerstavond tig jaren geleden toen ik hem voor 5 gulden een glas sherry heb laten atten… Beleefd als Paco is accepteert hij de wijn volledig. Na het eten gaat hij bij de dames aan tafel zitten om hen te bedanken. Na een kwartiertje besluiten Timo en ik te betalen en Paco daar achter te laten. Aan tafel drinkt Paco nog wat. Vervolgens stellen de dames voor naar een andere tent te gaan, maar aangezien Paco de alcohol al aardig begon te voelen bedankte hij en besloot hij naar het hostel te gaan.

´Leuk´ (:S) detail is dat de dames bij ons in het hostel blijken te verblijven. Wanneer ik op een avond rond een uurtje of twee snachts nog wat huiswerk aan het doen ben hoor ik de deurbel. Normaal gesproken doet een medewerker van het hostel de deur open, nu dus niet, want er wordt constant aangebeld. Ik besluit de deur open te doen en tref de oudste van de dames in aangeschoten toestand aan. Ze loopt mee naar boven, vraagt waar ik mee bezig bent en besluit me te overhoren. Ik raak geirriteerd door haar en de penetrante alcohollucht uit haar muil. Wanneer de oude graftak me over mijn bolletje probeert te strelen besluit ik dat het wel is en zeg ik haar dat ik echt mijn huiswerk wil af maken omdat ik flink moe ben. Gelukkig taait de ouwe af en zorg ik dat ik zo snel mogelijk in mijn bed lig waar ik niet lastig gevallen kan worden. Begrijp me niet verkeerd, sommige vrouwen op leeftijd kunnen best interessant zijn, helaas geldt dat niet voor dit geval….daarnaast is Sade de enige vrouw van die leeftijd die mijn hart zou kunnen winnen.

Dinsdag is de finale van de Champions League. Timo is een voetbalfanaat, dus rond kwart voor twee smiddags Ecuadoriaanse tijd bevinden we ons in een Mexicaans restaurant waar de wedstrijd uitgezonden wordt. Nu kan ik proberen een zware analyse van de wedstrijd te schetsen, maar ten eerste heb ik er geen verstand van, ten tweede interesseert voetbal me niks en ten derde hebben de liefhebbers zelf de wedstrijd gezien. Het was gezellig, onder het genot van bier en nacho´s kan een voetbalwedstrijd best leuk zijn! Na de wedstrijd lopen we via het Sportcafe terug waar we een paar uur daarvoor aardig wat Engelsen zagen zitten. Gelukkig hebben de schoften het café heel gehouden…..van de ene kant wel jammer, want ik denk dat de politie hier een zero-tollerance beleid voert en de supporsters flink wat klappen had gegeven…..

Woensdagavond gaan we een filmpje pakken. Na de filmladder door te nemen besluiten we 300 te bezoeken. Een medewerker van de Spaanse school brengt ons naar de bioscoop die een stuk van ons hostel blijkt te liggen. Misschien komt het door het ongekende aantal armoedige huizen, de gare bakken die je rond ziet rijden en de smerigheid van de stad, op de een of andere manier verwacht ik een gaar zaaltje met een lullige projector… Natuurlijk wordt mijn vooroordeel niet bevestigd, de bioscoop kent vele zalen en ziet er keurig uit. Wat betreft eetgedrag lijken de Ecuadorianen best wat op Amerikanen, het is niet ongewoon een container stinkende popcorn en een container vol cola weg te werken tijdens de film……

Donderdag 24 mei is onze laatste lesdag van de week. De school voert het beleid dat studenten maximaal een week dezelfde docent hebben. Dit betekent dat we vandaag afscheid nemen van onze goede docentes, wel jammer, want we waren alledrie uitermate tevreden…

 

 

24 mei is een belangrijke dag in de Ecuadoriaanse geschiedenis. Op 24 mei 1822 werden namelijk de Spanjaarden tijdens de slag bij Pichincha verslagen. Hier in de buurt zien we niet veel van deze feestdag, behalve dan dat de dag erna, vrijdag, de mensen vrij zijn. Vrijdag hebben we geen les en dus geen huiswerk, waardoor we donderdag overdag zeeen van tijd hebben om leuke dingen te doen. Zoals jullie weten zijn we een week geleden al naar de kathedraal geweest. Later vraagt een Canadees meisje ons wat we van het prachtige uitzicht vonden…….hmmm welk uitzicht??? Blijkt dat je de kathedraal helemaal kan beklimmen. Na haar foto´s gezien te hebben besluiten we dat we echt terug moeten gaan. Maar eerst moet er gesport worden en moeten we voor Timo langs de apotheek.

Zoals jullie weten heeft Timo al een tijd wat last van zijn buik. Een medewerker van onze Spaanse school vertelt dat dit waarschijnlijk wordt veroorzaakt door een parasiet. Hij adviseert Timo naar de huisarts te gaan, maar niet met lege handen, hij moet een bakje met ontlasting meenemen zodat de arts kan analyseren wat precies het probleem is. Timo en ik gaan op pad om een zogenaamde ´cajeta´ te scoren. Bij drie verschillende apotheken denken ze dat we een ´tarjeta´ (telefoonkaart) bedoelen. Misschien is zo´n kaart wel handig om de poep in het bakje te scheppen, maar het is niet echt wat we nodig hebben. Ons gebrekkig Spaans gecombineerd met gebarentaal biedt helaas ook geen oplossing. Voordat we de vierde apotheek ingaan besluit ik mijn woordenboek te raadplegen. De woorden waarmee ik het ga proberen is caja (staat onder bak, maar betekent kist) en descarga (ontlasting). De eerste dame moet wat lachen bij mijn omschrijving maar begrijpt me niet of doet net alsof ze me niet begrijpt waarna een collega komt die wat Engels kan. Gelukkig begrijpt zij een ´little box for shit´ wel en overhandigt ze lachend het attribuut. Timo kan zijn gelukkig niet op en gaat savonds aan de slag om de dokter wat studiemateriaal te bezorgen. De volgende dag vertelt de dokter Timo dat het als het goed is de parasiet op zijn retour is en nieuwe medicijnen niet nodig zijn. Eind goed, al goed!

Op de weg naar de sportschool passeren we regelmatig een groepje travestieten. Van afstand zien de lange blonde en zwarte haren van de dames er nog enigzins interessant uit, eenmaal dichtbij krijg je een flinke klap in het gezicht…. Vooral wanneer de wezens ons met zware stem aanspreken en fokkiefokkie naar ons roepen kunnen we nauwelijks de verleiding weerstaan….maar omdat we die dag een druk programma hebben zijn we genoodzaakt door te lopen.

´s Middags staat de kathedraal wederom op de agenda. Vanaf de kathedraal heb je een prachtig uitzicht over Quito. Er zijn verschillende uitkijkpunten. Het eerste uitkijkpunt is te bereiken via een normale trap. Het tweede uitkijkpunt bevindt zich aan de andere kant van de kathedraal. Om hier te komen loop je over een soort van loopbrug boven het plafond van de kathedraal, daarna volgt een stijl trapje en kom je buiten op het dak van de kathedraal terecht. Vanuit dit punt moet je nog twee super stijle trappen in de open lucht pakken om in de toren terecht te komen. Timo heeft hoogtevrees en besluit de toren niet te beklimmen. Paco en ik gaan wel naar boven en worden getrakteerd op een prachtig uitzicht.

 

 

 

Vrijdag zijn we naar de oude stad gegaan en hebben we de kerk, San Fransisco genaamd, bezocht. Deze kerk is bekend omdat de binnenkort bijna volledig met goud is bekleed. In de kerk is een mis gaande, aangezien het asociaal is om tijdens de mist te flitsen hebben we geen foto´s gemaakt. Jullie moeten het maar even van jullie fantaseervermogen hebben, maar geloof me, het zag er prachtig uit.

Zaterdag is een relaxdag. We gaan met de stadsbus naar het grote busstation waar we de bus naar Papallacta pakken. De reis duurt 2 uur en laat ons weer prachtige landschappen zien. Eenmaal aangekomen blijken de thermische baden die we gaan bezoeken op een afstand van 1.5 km langs de weg te liggen. Eenmaal aangekomen liggen 5 baden met verschillende temperaturen op ons te wachten. Hmmmmm, lekker!

De volgende dag gaan we de vulkaan de Cotopaxi bezoeken.

We zijn er achter gekomen dat we geld kunnen besparen door ons buskaartje niet van te voren aan de bali te kopen, maar in de bus zelf, wat we dan ook doen. De busreis van 2 uur wordt halverwege onderbroken. Bij een soort van tolstation komt er een meute militairen/politie de bus in en draagt de mannen op om naar buiten te gaan. Wat gaat er gebeuren? Zoeken ze soms een voortvluchtige crimineel? Nou ja, laten we maar braaf luisteren. We pakken onze rugzakjes en gaan naar buiten. Lekker handig dat we die ochtend hebben besloten onze moneybelt incl paspoort thuis te laten….als we maar geen gezeik krijgen. Buiten moeten we allemaal met de handen tegen de bus staan, net zoals in de film, stiekem best wel gaaf eigenlijk. Al snel mogen de Ecuadoriaanse mannen weer in de bus plaats nemen. Aangezien we buitenlanders zijn krijgen we een speciale behandeling, een oudere man in uniform begint ons een voor een te fouileren. Gelukkig komen er geen latexhandschoenen aan te pas en kunnen we een paar minuten later zonder pijn in de kont weer in de bus gaan zitten. Wanneer we bij onze halte uitstappen komt ere en medewerker van het natuurpark wat rond de Cotopaxi ligt aangelopen. We besluiten gebruik te maken van zijn diensten en hijzen ons in het laadgedeelte van zijn jeep om een mooie rit van drie kwartier te maken. De ongure rit brengt ons langs een grote mijn, een bouwvallig dronkemans dorpje (vrijwel alle mensen lopen bij het passeren rond een uur of één smiddags met een grote fles bier in de hand) en ontelbare mooie bergen. Helaas belemmeren laag hangende wolken vrij zicht op de Cotopaxi. Af en toe trekken de wolken wat weg waardoor we de prachtige vulkaan zien, op delen rood gekleurd en de laatste honderden meters wit gekleurd van de sneeuw. Het beklimmen van de vulkaan kost veel tijd en is niet mogelijk zonder speciale uitrusting. Hierdoor blijft ons bezoek beperkt tot een wandeling rondom een meer onder aan de Cotopaxi en het beklimmen van wat kleinere bergen. Na 1.5 uur rondlopen moeten we wat laagstaand water oversteken om onze jeep te bereiken. De gids stelt voor de schoenen uit te doen, maar wat blijkt, de veganschoenen van Paco en mij zijn van goretex en laten geen water door….een aangename verassing. Bij de jeep laat ik onze gids mijn internationale rijbewijs zien met de hoop terug naar huis te mogen scheuren. Helaas trapt hij er niet in. Wanneer we het dorpje weer passeren zien we een bezopen man vanuit looppositie ineens in slaap vallen. Hij beland met zijn snufferd op de grond en weet nog wel zijn beker met booze tijdens het slapen rechtop te houden, de held. Het dorpje is nogal armoedig en oogt nogal deprimerend, opzich niet gek dat de mensen hier hun toevlucht zoeken in overmatig alcoholgebruik…….

Tot zover onze avontuurtjes van afgelopen week. Deze week zijn de laatste Spaanse lessen. De ruwe planning van de week zal ongeveer zijn: maandag salsa les, dinsdag filmpje pakken, woensdag pokernight en voor de rest wat korte bezoekjes binnen Quito. Zondag pakken we waarschijnlijk de bus naar Guayaquil. Wel fijn, een nieuwe omgeving, want we hebben het alledrie wel een beetje gehad hier in het touristische gedeelte van Quito…………

x

This entry was posted on Wednesday, May 30th, 2007 at 8:44 pm and is filed under Ecuador, Quito. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.