De dinsdagochtend begint met een mooi verhaal aan de ontbijttafel. Wanneer Timo en Paco al hun tanden aan het poetsen zijn spreek ik een stelletje uit Noorwegen. Ze gaan vandaag door naar Caracas (Venezuala) en vertellen over hun reis die in januari van dit jaar begon. In Ecuador hebben ze een treinrit gedaan waarbij je op het dak van de trein kan. Bij ons stond deze rit ook op de planning, want dat treinsurfen klinkt te gek! Helaas voor het stelletje waren net een paar dagen geleden twee Japanners onthoofd tijdens het surfen (waarschijnlijk stonden ze foto´s te maken van het uitzicht richting de achterkant van de trein en hadden ze de aankomende brug over het hoofd gezien). Hierdoor is het treinsurfen nu verboden. Hopelijk verandert dat nog….

Tijdens de lessen hebben we met Pablo weer veel lol en leren we ook nog wat Spaans….een ideale combinatie! Na de lessen gaan we weer naar de oude stad. Paco heeft besloten zijn schapencoupe bij te laten werken, dus we zetten koers naar de kapsalon waar Timo al eerder gescalpeerd was. De kapsters herkennen ons en beginnen meteen al te lachen. Paco neemt plaatst en onderneemt een gewaagde actie. Met de oneindige knipsessies van Timo in het achterhoofd wijst hij uit wanhoop een traditioneel Ecuadoriaans kapsel op de muur aan. Zo gezegd, zo gedaan, 20 minuten later staat meneer weer buiten, kwa coupe total geïntegreerd met de rest van het volk op straat, het resultaat is hier onder te zien!

We lopen de oude stad af en gaan lekker wat bij het Plaza Grande hangen. Niet alleen het plein is prachtig, maar de taferelen op het plein maken het plaatje compleet. Er zitten veel oude mannetjes op bankjes met elkaar druk te praten, of juist lekker rustig om zich heen te kijken. Al snel komen wat schoolmeisjes bij een monument tegenover ons zitten. Ze zitten flink naar de blonde god Timo te staren. Even later vertrekken ze om een paar minuten later weer terug te komen. De oudste van het stel, wat een docente van 27 jaar blijkt te zijn, komt naar Timo en begint het een en ander te vragen. Al snel volgen de meisjes en er komt een verlegen gesprek op gang. Ze willen een date maken voor Teleférico, een kabellift die we gaan bezoeken waarbij je naar een hoogte van 4050 meter stijgt vanwaar je een geweldig uitzicht op Quito en omgeving hebt. Na een aantal minuten verlaten de meisjes het plein en gaan we op weg naar het busstation. Onderweg krijgt Timo een tik tegen zijn tas, hij kijkt om en ziet een oude vrouw die brutaal geld eiste. Wat krijgen we nou? We lopen door en nog geen minuut later horen we flink wat geroggel en een flinke kwak spuug op de straat belanden. Gelukkig worden we net niet geraakt door de spetters. Ik kijk waar het vandaan komt en verwacht een of andere bouwvakker te zien, maar waarempel, het is weer een oude vrouw. Oude vrouwtjes behoren toch lief, schattig en charmant te zijn!?!? Hier dus niet! Lachend pakken we een bus naar de ons hostel.

Woensdag gaan we na de Spaanse lessen wederom richting de oude stad. Maar eerst moet er getraind worden. Vol goede moed gaan Timo en ik naar het Swiss Hotel. Helaas trappen de medewerkers er niet meer in, de sportfaciliteiten zijn uitsluitend voor gasten en members wordt ons verteld. Wanneer we vragen of we ook voor twee weken member kunnen worden (ipv een jaar) wordt ons door een manager aangeboden om voor twee weken te kunnen sporten voor slechts 200 dollar. Het feit dat we studenten zijn en dat echt niet kunnen betalen kan niks aan de prijs afdoen waardoor we aftaaien. In de oude stad bezoeken we een prachtig groot kathedraal en een kerk. Paco is een hele tijd zoet om alle hoeken van de kathedraal op de gevoelige plaat vast te leggen. Even ter informatie, de foto´s die hier op de site staan zijn niet met Paco´s camera geschoten, maar met mijn compact camera. Paco moet namelijk eerst de foto´s thuis bewerken voordat hij er JPG´s van kan maken en ze online kan zetten….

Het reizen per bus is een verhaal apart. Voor 25 dollarcent kan je instappen. De plaats waar je uitstapt maakt niet uit, bij de stadbus dan. Je kan overal langs de weg opstappen. Het uitstappen kan ook overal waar je wilt. Als je geluk hebt mindert de buschauffeur wat vaart zodat je niet meteen op het asfalt klapt. Onderweg komen er allerlei straatverkopers de bus in om kranten/snoep/ijsjes e.d. te kopen. Het reizen per bus is veel leuker dan met een taxi. Bovendien is de taxi al snel drie keer zo duur en wij als arme sloebers moeten echt wel een beetje op het geld letten zodat we jullie in NL niet al binnen een maand weer lastig komen vallen….

 

 

Woensdagavond begint het te regenen en helaas is het vandaag (donderdag) niet echt zonnig. Toch lijkt het er op dat we goed onze draai beginnen te vinden hier ver weg van jullie. Vandaag hebben we bij de Spaanse les een flink portie grammatica gehad. En dat is vooral voor mij niet gek, Paco en Timo hebben in NL al twee cursussen Spaans gedaan en liggen flink op me voor. Vandaar dat ik in het Spaans nogal snel de fout in ga, zoals gisteravond wanneer ik een Ecuadoriaans meisje wilde voorstellen om de volgende dag bij haar thuis af te spreken. Ik vroeg: ¿Mañana vamos a tu cama? Cama heeft vooral in deze context een nogal andere betekenis dan casa, maar ja…..een beetje (onbedoelde) directheid op zijn tijd kan ook geen kwaad…..

 

Zo, we gaan boodschappen doen. Onze docent Pablo heeft op een kaart uitgelegd waar een goede lokale supermarket is. Nu doen we onze boodschappen bij een Supermaxi waar ze vrijwel uitsluitend A-merken hebben. Aangezien de producten in de supermarket soms nog duurder zijn dan in NL hopen we straks wat goedkoper uit te zijn. Bovendien snak ik naar vleesvervangers zoals sojaburgers of tofu. Hopelijk is dat daar te verkrijgen. (al heb ik er een hard hoofd in…)

x

 

 

ps onderstaande foto wil ik jullie niet onthouden. Als je een ingreep bij een plastische chirurg overweegt en denkt dit goedkoop in het buitenland te kunnen laten doen denk dan aan de staat van dit gebouw….. en aan het feit dat er vijf minuten later een volle bodybag afgevoerd werd….

 

 

 

 

 

This entry was posted on Friday, May 18th, 2007 at 1:38 am and is filed under Ecuador, Quito. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.